O galego, por collóns

Así, así se fan as cousas. A letra, con sangue entra, así que o idioma vai ter que entrar a base de hostias. Todo o mundo sabe que o mellor para que alguén te ame, é facer que ese alguén te tema:

Educación obliga a una prueba escrita y otra oral en gallego a los opositores

Istes neogalibanes están tolos. Non vou entrar no pequeno detalle de que a Constitución Española dí que temos (entre outros) o dereito de usar o castellano, que non deixa de ser pouca cousa eso de que estea na consti.

Pero sí vou a entrar no fondo: o caracter fascista da cohorte galibana no goberno. Non acaban de entender estos imbéciles e escuros que Galicia ten dous idiomas: un por ser Galicia, e outro por ser España. E tan sinxelo que ata un neno podería entendelo. Pero non, estes neofranquistas escúdanse no que dí o Estatuto (Lei orgánica de rango menor que a Constitución, non esquezamos) para expulsar unha lengua en favor de outra. Queren zurrarlle na chota aos "espaholistas" có garrote do Estatuto.

E ademais (e isto é o realmente grave) obrigando a usar o idioma que eles queren, en contraposición do idioma que o cidadán libremente escolleu. De ahí a ter que levantar o brazo cada vez que pases por diante dunha sede do BNG, hai pouco.

Que ande con ollo o Torito. Deixar temas tan sensibles como a liberdade individual, a educación e a convivencia en mans de uns poucos integristas que chegan ao poder co peor resultado en votos da sua historia... é unhan rémora que lle vai pasar factura ao PSdG mais pronto que tarde.

A xente está empezando a estar farta de que 4 coleguis teñan a capacidade de obrigar a 3 millóns de galegos plurais, diferentes, multifacéticos. Fai uns anos, aínda imperaba eso de "usted no sabe con quien está hablando". Pero hoxe a xente lé, sabe, fala, organízase. E sabe o valor do seu voto, e que éste non é un cheque en branco.

Avisados quedades, navegantes.

tecleado o día 4/02/2008 11:56:00 a. m.

O PNV segue a recoller as noces mentras outros seguen movendo a árbore

Fai uns anos, na peor etapa do aznarismo, dicíase do PNV que era como ese aproveitado que recollía as noces mentras outros movían a árbore. Con este "refrán" quérese dicir que ao PNV venlle moi ben que ETA siga a matar, porque é parte consubstancial do propio PNV. Tras algúns lustros no poder, co mando da Ertzanza e cun coñecemento de primeira man do pobo vasco, dá moito que pensar que ETA siga a ser hoxe en día una realidade (menguada, pero realidade ao fin) e que os maiores golpes os sigan a dar a policía e a garda civil.

E que ademais, o PNV nunca se caracterizou por estar fronte aos fillosdeputa, facendo algo útil para acabar coa banda. Semella que lles doera como si tivesen que amputar unha parte do propio corpo.

Pero deixando a un lado o que poderían non ser mais que lerchadas de malas línguas... o que pódese ler hoxe na prensa é simplemente abraiante: O PNV e Aralar impiden a moción contra da alcaldesa de Mondragón (Inocencia Galparsoro negouse a condear o asasinato de Isaías Carrasco). O PNV non secunda a iniciativa do PSV para apartar a unha asalariada da banda da alcaldía de Mondragón, tal como pactárase (alomenos de palabra) uns días atrás.

Neste tema non hai disculpas (seguro que o PNV terá unha morea delas para salvar o cú). Nestes tema ou pos os collóns enriba da mesa para cumprir có que hay que cumprir, ou non te alporices porque logo a xente escupa na túa cara na rúa.

Agora, o partido move ficha: ou expulsa a estes mamarrachos cobardes, ou os respalda. Eles deciden.

En canto ós de Aralar... ben, son unhan escisión de ETA. Non hai que esperar moito de eles.

tecleado o día 4/01/2008 01:10:00 p. m.

Cidadáns 3.0

Fálase moito nestes tempos diso que semella o invento do século, que é a web 2.0. A partires de ahí, hai toda unha retaíla de "cousas" en versión +n.0... e un xa non sabe si é que aínda vive no segundo esquerda ou na nova internet 8.5. Ou case. :D

Pero o que sí está a trascender neste pais chamado Ex-paña por algúns (seica os delata o subconscente) é que os cidadáns están empezando a sacudirse o sanbenito do Oiga, usté no sabe con quien está hablando. Porque semella que sí o sabemos por fin.

E neses casos, normalmente, estás a falar cun paisano ao que lle pagas un soldo xeralmente xeneroso, non por ser o teu pai, ou o teu guía espiritual, senon por ser alcalde, concelleiro, concellal ou simplemente "un mandao".

Digo esto porque a partires dos sucesos de O Vao e Novo Mesoiro, os cidadáns de a pé din que non, que non están dispostos a comerse de novo o marrón dos realoxos chabolistas dos mercados da droga. E saen a rúa, e berran, e de seguro que tumbarán gobernos. Polo pronto, fan ruido. E lles dín ós políticos que a integración tamén pasa polos barrios da Cidade Vella ou María Pita na Coruña. O todos solidarios, ou ningúen.



Ata fai poucos anos, calquer mindundi con algo de poder (para coñecer un galeguiño, dalle un bó postiño) sentíase ó mando da "Enterprise" en plan Capitán Kirk, con bandeira branca para facer e desfacer o seu antoxo. Bó, algúns dín que no rural aínda pasa; non sei que dirán os caciques de toda a vida.

Sen embargo, fai xa algún tempo que, gracias a internet, grazas ós blogs e foros, grazas a que a xente lé, grazas a que fala, discute, pregunta e non se cala... os cidadáns están a decirlle ós gobernantes que un voto non é un cheque en branco, senon a orde de que ahi que facer o que hai que facer, e ahi que facelo segundo dí Xoan Pobo.

E agora mesmo, os veciños están a dicir que ata aquí. Porque a ninguén lle gusta que un día lle digan que non e ao outro día, comprobe que sí. Que a un lle vacilen, doe.

Porque non hai que olvidar é que éso, precisamente eso, é a demo cracia. O goberno do pobo, segundo as maiorías.

E o outro é só unha das súas formas, a representación ou delegación. Non sometemento.

tecleado o día 3/28/2008 02:52:00 p. m.

Somos libres !!!

... berran con alborozo algúns COPEiros, seica pola alegría de saíres do cárcere. Ou iso é o que un cidadán con dous (ou incluso menos) dedos de fronte pode pensar ó relacionar ó talibanzuelo de sacristía con estes valados publicitarios:



Mais un recapacita e ponse a pensar a cantidade de barbaridades que saíron (e saen) dos micros viperinos destes mangantes e chega á conclusión de que en realidade é unha mensaxe de incredulidade.

De incredulidade porque ainda ninguén foi prendelos por insultar, mentir, calumniar, enganar, roubar, castrar e arrastrar os mortos da eta polas rúas.

Sí, iste é un grande pais. As veces, moito mais grande que algúns dos que o habitan, acostumados a 40 anos de pais pequeniño (tan pequeno, que case todos andaban coa cachola baixa, non sexa que turrase no teito).

Bo, tamén hai que dicir que non en tódalas vilas a campaña de publicidade é a mesma. Alá ou acolá, os mensaxes son de mintireiro verdadeiro.

tecleado o día 9/25/2007 11:01:00 p. m.

Sentido común

Non ahi moito mais que dicir.

Sentido común en estado puro. O que a maioría pensamos sobre a labor de pai (e nai) pero ningúen atrevíase a dicir en altavoz, non sexa que veña a brigada do BoRollito e acabemos no fondo da ría cuns zapatos de cemento.





Durante anos, semellaba que había que ser os "coleguis" dos rapaces. As novas técnicas iankis sobre o dialogo e o respecto cos nenos, estannos a convertir nunha sociedade de idiotas. Todo dereitos pero ningunha obligación.

O que os nenos non acaban de entender (ou non queren facelo) e que terás tantos dereitos coma obligacións aceptes.

E por suposto, os pais son os responsables do que os imberbes fagan, civil, penal e económicamente. Xa está ben de que o resto teñamos que pagar os cristais rotos do nene.

tecleado o día 9/24/2007 11:17:00 p. m.